با گسترش نگرانی های وال استریت، جی پی مورگان به دنبال کاهش 4 میلیارد دلاری از بدهی های سهام خصوصی است

JPMorgan Chase & Co. تلاش می کند تا در معرض بیش از 4 میلیارد دلار وام های سهام خصوصی قرار گیرد زیرا شکاف ها در یکی از بدهکارترین بازارهای وال استریت گسترش می یابد و نگرانی های جدیدی از فشارهای مالی پنهان مرتبط با تاخیر معاملات، اختلال هوش مصنوعی و ارزش گذاری ضعیف تر شرکت ایجاد می کند.

گزارش شده است که بانک در حال مذاکره با سرمایه گذاران برای انتقال برخی از زیان های احتمالی مرتبط با وام های به اصطلاح NAV است، نوعی وام خصوصی که پس از کاهش فروش شرکت و خشک شدن مراکز سنتی، به شدت به آن متکی بوده است.

زمان بندی اهمیت دارد زیرا وام دهی NAV در دوران پول ارزان، زمانی که بانک ها برای اعطای اعتبار به شرکت های بزرگ خرید عجله داشتند، منفجر شد. اکنون که هزینه‌های وام‌گیری بیشتر شده و معاملات همچنان کند است، به نظر می‌رسد برخی از وام‌دهندگان از نگهداری همان بدهی در دفاتر خود بسیار ناراحت‌تر هستند.

شرکت‌های سهام خصوصی تحت فشار فزاینده‌ای قرار دارند زیرا در تلاش برای فروش شرکت‌ها، بازگرداندن پول به سرمایه‌گذاران و حفظ ارزش‌هایی هستند که در طول رونق نرخ بهره پایین افزایش یافت. هوش مصنوعی سطح دیگری از اضطراب را اضافه می کند، به ویژه در مورد شرکت های نرم افزاری که بسیاری از شرکت های خرید برای رشد به آنها اعتماد کرده اند.

میلیون ها بازنشسته بدون اینکه متوجه باشند به این بازارها گره خورده اند. صندوق‌های بازنشستگی، گروه‌های بیمه و محصولات سرمایه‌گذاری نهادی همگی در معرض سهام خصوصی هستند، به این معنی که تداوم ضعف در این بخش می‌تواند در نهایت به پس‌اندازهای بلندمدت و بازارهای مالی گسترده‌تر سرایت کند.

با پایان یافتن راه‌های خروج، بسیاری از شرکت‌های سهام خصوصی شروع به استقراض در برابر سرمایه‌گذاری‌های قدیمی‌تر کردند تا جریان نقدینگی را حفظ کنند. این وام‌ها به صندوق‌ها کمک کرده است تا شرکت‌های پرتفوی در حال مشکل را حمایت کنند، منابع مالی جدید را تامین کنند و علیرغم بازار معاملات منجمد، به بازگرداندن توزیع به سرمایه‌گذاران ادامه دهند.

بانک‌ها وام‌ها را نسبتاً ایمن می‌دانستند، زیرا به جای شرکت‌های منفرد، توسط پرتفوی‌های بزرگ حمایت می‌شدند. این فرض بسیار ضعیف‌تر به نظر می‌رسد اگر ارزش‌گذاری‌های چندگانه همزمان شروع به کاهش کنند، یا اگر شرکت‌های بدهکار برای مدت طولانی‌تری در دام هزینه‌های استقراض بالا بمانند.

قرارداد پیشنهادی جی‌پی مورگان به بانک اجازه می‌دهد تا وام‌ها را در ترازنامه خود نگه دارد، در حالی که در ازای بازدهی بالاتر، برخی از جنبه‌های نزولی احتمالی را به سرمایه‌گذاران خارجی منتقل می‌کند. به گزارش فایننشال تایمز، این بحث ها شامل انتقال زیان های مربوط به 12.5 درصد از وام به ارزش بیش از 4 میلیارد دلار است.

جی پی مورگان تنها نیست. گروه مالی میتسوبیشی UFJ همچنین به معاملات مشابه توجه کرد زیرا وام دهندگان نسبت به بازارهای مالی دارای اهرم محتاط تر می شوند.

رگولاتورها در ایالات متحده و اروپا قبلاً شروع به هشدار درباره خطرات آنچه برخی به عنوان “اهرم بر اهرم” توصیف می کنند، کرده اند. بسیاری از شرکت ها در این سبد سهام خصوصی در حال حاضر دارای بدهی های بزرگ هستند. استقراض مجدد در برابر همان دارایی ها تنها در صورت تضعیف بیشتر بازارها بر فشار وارد می کند.

برخی از سرمایه گذاران همچنین نگران هستند که از استقراض اضافی برای کاهش عملکرد ضعیف تر استفاده شود. وقتی شرکت‌ها را نتوان با قیمت‌های مورد انتظار فروخت، شرکت‌های سهام خصوصی می‌توانند تحت فشار فزاینده‌ای از سوی سرمایه‌گذارانی قرار بگیرند که سال‌ها منتظر بازده بوده‌اند.

وال استریت سال‌ها را صرف سرمایه‌گذاری خصوصی با پول ارزان کرد. اکنون، بسیاری از همین دارایی‌ها در بازار ضعیف‌تری گیر کرده‌اند، زیرا ترس‌های هوش مصنوعی شروع به ضربه زدن به بخش‌هایی از بخش فناوری کرده است که شرکت‌های خرید برای رشد به شدت به آن‌ها تکیه می‌کنند.

زمانی که بانک های بزرگ شروع به تلاش برای حذف ریسک بدهی از دفتر خود می کنند، سرمایه گذاران اغلب آن را به عنوان نشانه ای از اعتماد به بازار شروع به ضعیف شدن می کند. اگر هزینه‌های وام‌گیری بالا بماند و معامله‌ها متوقف شود، وام دهندگان بیشتری ممکن است همزمان تلاش کنند تا در معرض خطر قرار گرفتن کاهش دهند – فشار جدیدی به بازارهایی که میلیون‌ها بازنشسته از قبل به آن متصل هستند، بدون اینکه کاملاً متوجه شوند، اضافه کنند.