ونزوئلا زمانی در زمره مهم ترین تولیدکنندگان نفت جهان قرار می گرفت و در دهه 1970 روزانه 3.5 میلیون بشکه نفت تولید می کرد یا بیش از 7 درصد تولید جهانی. این رقم در طول دهه ها به طور پیوسته کاهش یافته است زیرا کنترل دولتی، ضعف حکمرانی، سرمایه گذاری خارجی محدود و تحریم های بین المللی تاثیر خود را گذاشته است. تولید در سال 2010 به کمتر از 2 میلیون بشکه در روز رسید و در سال گذشته به طور متوسط حدود 1.1 میلیون بشکه در روز بود که تقریباً 1 درصد از عرضه جهانی را تشکیل می داد.
علیرغم داشتن بزرگترین ذخایر اثبات شده نفت جهان، صنعت این کشور به دلیل پیری زیرساخت‌ها و سال‌ها سرمایه‌گذاری ناکافی با محدودیت مواجه است. تحلیلگران هشدار می دهند که حتی در شرایط مساعدتر، به دلیل عدم قطعیت سیاسی و مقیاس سرمایه مورد نیاز برای احیای تولید، بهبودی معنادار زمان می برد.
در صورت افزایش تولید، شرکت های خدمات نفتی نقش اصلی را ایفا خواهند کرد. سهام بیکر هیوز، هالیبرتون و SLB بین 4 تا 9 درصد افزایش یافت که منعکس کننده انتظاراتی است که فناوری و تخصص آنها برای احیای تولید در ونزوئلا حیاتی است.
همچنین توجه به اختلافات طولانی مدت بر سر دارایی های توقیف شده از ونزوئلا در سال 2007 در دوران ریاست جمهوری سابق هوگو چاوز جلب شده است. تحلیلگران جی پی مورگان گفتند که اقدام اخیر ایالات متحده می تواند شانس بازیابی دارایی را برای شرکت های بزرگ انرژی افزایش دهد. آنها خاطرنشان کردند که ConocoPhillips و Exxon Mobil دارای آرای داوری قابل توجهی با احتمال پرداخت بالاتر هستند. تحلیلگران گفتند: در مجموع، ConocoPhillips مطالبات معوقی دارد که نزدیک به 10 میلیارد دلار است، در حالی که به نظر می رسد خسارت معوق اکسون در محدوده 2 میلیارد دلار در برابر ادعاهای اولیه آنها که بیش از 15 میلیارد دلار است، باشد. سهام اکسون موبیل و کونوکو فیلیپس بیش از 2 درصد افزایش یافت.
نفت خام ونزوئلا به عنوان سنگین و ترش طبقه بندی می شود و دارای محتوای گوگرد بالایی است. اگرچه معمولاً حاشیه سود کمتری نسبت به نمرات سبک‌تر ارائه می‌کند، اما همچنان برای پالایشگاه‌های خاص جذاب است. احمد عسیری، استراتژیست تحقیقاتی در Pepperstone، گفت: «این نوع نفت خام به خوبی با پیکربندی پالایشگاه های ساحل خلیج آمریکا که در طول تاریخ برای پردازش چنین عیارهایی طراحی شده اند، مطابقت دارد.
پالایشگاه هایی که در معرض این تسهیلات قرار گرفتند، با افزایش قیمت های Marathon Petroleum، Phillips 66، PBF Energy و Valero Energy از 3.4٪ تا 9.3٪ افزایش یافتند. شورون، تنها شرکت بزرگ نفتی ایالات متحده که در حال حاضر در ونزوئلا تحت معافیت ایالات متحده فعالیت می کند، 5 درصد رشد کرد و خود را به عنوان یک ذینفع اولیه بالقوه از هرگونه تغییر سیاست قرار داد.
قیمت نفت حدود یک دلار در هر بشکه افزایش یافت، اگرچه تحلیلگران گفتند که بازار جهانی همچنان به خوبی عرضه می شود و هرگونه اختلال بیشتر در صادرات ونزوئلا در کوتاه مدت تأثیر محدودی خواهد داشت. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا گفته است که تحریم تمام صادرات نفت از ونزوئلا در حال حاضر به قوت خود باقی خواهد ماند.
در پشت تحرکات بازار، سیگنال های سیاسی جدیدی از واشنگتن وجود دارد. به گفته یک منبع آگاه، دولت ترامپ قصد دارد اواخر این هفته با مدیران شرکت‌های نفتی ایالات متحده دیدار کند تا راه‌های افزایش تولید نفت در ونزوئلا را بررسی کند. مقامات به رهبران صنعت گفته‌اند که اگر شرکت‌ها بخواهند به دنبال جبران دارایی‌هایی باشند که نزدیک به دو دهه پیش گرفته شده‌اند، به یک چرخش سریع و سرمایه‌گذاری قابل توجه نیاز است.
این گفتگوها پس از اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده کنترل ونزوئلا را پس از دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس جمهور این کشور در دست خواهد گرفت، انجام می شود، بیانیه ای که به خوش بینی سرمایه گذاران در مورد دسترسی بالقوه به ذخایر عظیم این کشور دامن زد. سهام شرکت‌های نفتی آمریکا روز دوشنبه با افزایش قیمت بسته شدند، زیرا بازارها از چشم‌انداز مشارکت مجدد ایالات متحده در یکی از غنی‌ترین تولیدکنندگان انرژی در جهان استقبال کردند.
مطالب مرتبط:
