رهبران فناوری و دانشجویان واقعاً فکر می کنند هوش مصنوعی به آنجا می رود

آینده هرگز کاملا احساس امنیت می کند اما در این دوران دگرگونی سریع و شدید -سیاسی، تکنولوژیکی، فرهنگی، علمی- مانند همیشه دشوار است که درک درستی از آنچه در اطراف وجود دارد، داشته باشیم.

در اینجا در WIRED، ما وسواس زیادی نسبت به آنچه در آینده داریم، داریم. پیگیری ما برای آینده اغلب به شکل داستان های پرانرژی گزارش شده، ویدیوهای عمیق و مصاحبه با افرادی است که به تعریف آن کمک می کنند. به همین دلیل است که ما اخیراً یک شعار جدید اتخاذ کردیم: برای مراجعات بعدی. ما بر داستان‌هایی تمرکز کرده‌ایم که نه تنها آنچه را که در راه است توضیح می‌دهند، بلکه به شکل‌دهی آن کمک می‌کنند.

با این روحیه، اخیراً با تعدادی از افراد برجسته از جهان های مختلف که WIRED آنها را لمس می کند – و در رویداد مصاحبه بزرگ اخیر ما در سانفرانسیسکو شرکت کردند – و همچنین با دانش آموزانی که تمام زندگی خود را غرق در فناوری گذرانده اند مصاحبه کردیم که به نظر می رسد به طور فزاینده ای ممکن است زندگی و معیشت آنها را مختل کند. جای تعجب نیست که تمرکز اولیه بر هوش مصنوعی بود، اما به سایر حوزه‌های فرهنگ، فناوری و سیاست نیز گسترش یافته است. به آن به عنوان معیاری برای نحوه تفکر مردم در مورد آینده امروز فکر کنید – و شاید حتی یک نقشه تقریبی از جایی که می رویم.

هوش مصنوعی در همه جا، همیشه

واضح است که هوش مصنوعی در حال حاضر به اندازه جستجو از زمان آلتا ویستا در زندگی مردم ادغام شده است. مانند جستجو، موارد استفاده به سمت عملی یا پیش پا افتاده گرایش دارند. آنجل ترامونتین، دانشجوی فارغ التحصیل در مدرسه بازرگانی هاس در دانشگاه کالیفرنیا برکلی، می گوید: «من از LLM برای پاسخ دادن به تمام سوالاتی که در طول روز دارم استفاده می کنم.

تعدادی از پاسخ دهندگان ما خاطرنشان کردند که در چند ساعت گذشته، حتی در چند دقیقه آخر، از هوش مصنوعی استفاده کرده اند. اخیراً، دانیلا آمودی، یکی از بنیانگذاران و رئیس آنتروپیک، از چت بات شرکت خود برای کمک به مراقبت از کودکان استفاده کرده است. او می گوید: «کلود در واقع به من و شوهرم کمک کرد تا پسر بزرگترمان را تربیت کنیم. و من اخیراً از کلود برای انجام علائمی معادل جستجوی وحشتناک در گوگل برای دخترم استفاده کردم.

او تنها نیست. شرور کارگردان جان ام. چو به LLMها مراجعه کرد “فقط برای دریافت مشاوره در مورد سلامت فرزندانم، که ممکن است بهترین نباشد.” “اما این نقطه شروع خوبی است.”

خود شرکت های هوش مصنوعی سلامت را به عنوان یک حوزه بالقوه رشد می بینند. OpenAI اوایل این ماه ChatGPT Health را اعلام کرد و فاش کرد که “صدها میلیون نفر” هر هفته از ربات چت برای پاسخ به سؤالات سلامت و تندرستی استفاده می کنند. (ChatGPT Health با توجه به حساسیت درخواست‌ها، اقدامات حفظ حریم خصوصی بیشتری را اجرا می‌کند.) Claude for Healthcare از Anthropic، بیمارستان‌ها و سایر سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی را به عنوان مشتری هدف قرار می‌دهد.

همه ما با آنها چنین رویکرد جامعی نداشتند. سینا ویالوبوس، دانشجوی دانشگاه کالیفرنیا برکلی، می‌گوید: «سعی می‌کنم اصلاً از آن استفاده نکنم. وقتی نوبت به انجام کار خودتان می‌رسد، داشتن نظر بسیار آسان است. هوش مصنوعی نباید بتواند به شما نظر بدهد. من فکر می‌کنم شما باید خودتان بتوانید این کار را انجام دهید.»

این دیدگاه ممکن است به طور فزاینده ای در اقلیت باشد. بر اساس نظرسنجی اخیر Pew Research، نزدیک به دو سوم نوجوانان آمریکایی از چت ربات استفاده می کنند. از هر 10 نفر 3 نفر گزارش می دهند که روزانه از آن استفاده می کنند. (با توجه به درهم آمیختگی Google Gemini با جستجو این روزها، بسیاری دیگر ممکن است بدون اینکه متوجه باشند یا قصد انجام آن را داشته باشند از هوش مصنوعی استفاده می کنند.)

آیا آماده راه اندازی هستید؟

سرعت توسعه و استقرار هوش مصنوعی، علیرغم نگرانی ها در مورد تأثیر بالقوه آن بر سلامت روان، محیط زیست و جامعه به عنوان یک کل، بی امان است. در این محیط نظارتی گسترده، شرکت ها تا حد زیادی به حال خود رها می شوند. بنابراین، شرکت‌های هوش مصنوعی قبل از هر راه‌اندازی، بدون هیچ گونه حفاظتی از سوی قانون‌گذاران، چه سؤالاتی باید از خود بپرسند؟

“چه چیزی می تواند اشتباه باشد؟” مایک مسنیک، موسس سایت خبری فناوری و سیاست Techdirt می‌گوید: «یک سؤال واقعاً خوب و مهم است که ای کاش شرکت‌های بیشتری می‌پرسیدند.»