لاگوس 45 درصد از 4.15 تریلیون N4 IGR زیرملی را تولید کرد که ضعف درآمد ایالت ها را آشکار می کند.

ساختار مالی زیرملی نیجریه همچنان ظرفیت ضعیف تولید درآمد را آشکار می کند، زیرا تعداد کمی از ایالت ها سالانه بخش بزرگی از کل درآمد را تولید می کنند که نشان دهنده ضعف عمده در روش تأمین مالی بیشتر ایالت ها است.

تجزیه و تحلیل BusinessDay از گزارش اجرای بودجه ایالت ها که توسط BudgIT منتشر شد نشان داد که کل IGR ایجاد شده توسط دولت های ایالتی از 1.565 تریلیون N1 در سال 2022 به N4.147 تریلیون در سال 2025 افزایش یافته است.

با این حال، در حالی که رقم کلی درآمد منعکس کننده رشد گسترده در جمع آوری مالیات و انطباق دیجیتال در سراسر کشور است، کارشناسان می گویند تمرکز درآمد در یک مرکز اقتصادی ناتوانی شدید اکثر دولت های ایالتی را در گسترش پایه های مالیاتی محلی و پایان دادن به اتکای خود به کمک های فدرال نشان می دهد.

بر اساس این گزارش، ایالت لاگوس به تنهایی 1.845 تریلیون N1 را به خود اختصاص داده است که 44.5 درصد از کل IGR ثبت شده توسط ایالت های گزارش دهنده (به استثنای Akwa Ibom و ریورز) است.

Ogun، Delta و Enugu به ترتیب کلکسیون های قابل توجه N238، N206.44 میلیارد و N406.77 میلیارد N را ثبت کردند. همچنین ایالت های اویو و کانو هر کدام با IGR 102 میلیارد N دنبال شدند.

دولت ایالتی یوبه با 15.42 میلیارد N15 میلیارد دلار، تارابا با 17.89 میلیارد N، Kebbi با 18.41 میلیارد N و ایالت سوکوتو با 20.58 میلیارد N در کل سال 2025 کمترین IGR را ثبت کردند.

تادئوس جولایمی، سرپرست موقت دولت باز و مشارکت‌های نهادی در بنیاد BudgIT، در صحبت با BusinessDay در مورد شکاف فاحش در عملکرد ایالتی، گفت که در حالی که ارقام درآمد نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در IGR ایالت‌ها است، تمرکز ظرفیت مالیاتی نشان‌دهنده شکاف فاحش بین ایالت‌های پویا تجاری و منطقه داخلی وسیعی است که ماهانه به شدت وابسته به فدرال است.

او تاکید کرد که چالش اصلی برای کشورهایی که عملکرد ضعیفی دارند، صرفاً تعیین اهداف درآمدی بالاتر یا افزایش نرخ‌های مالیاتی نیست، بلکه درک اینکه چرا پایه‌های اقتصادی داخلی آن‌ها تا این حد محدود است.

همچنین بخوانید: صادرات غیرنفتی 6.1 میلیارد دلاری نیجریه باعث ایجاد فشار جدید برای ایجاد مشاغل آماده صادرات می شود.

از نظر او، کشورهایی که IGR پایینی دارند، می‌توانند با شناسایی فعالیت‌های اقتصادی در حوزه‌های قضایی خود و تعیین اینکه کدام یک از آنها خارج از شبکه مالیاتی هستند، پایه درآمد خود را افزایش دهند. او گفت که این می تواند شامل مشاغل، متخصصان، صاحبان املاک و سایر فعالیت های اقتصادی مشمول مالیات باشد.

آنها همچنین باید مدیریت درآمد خود را بهبود بخشند و نشت بین ارزیابی، جمع آوری و حواله را کاهش دهند.

جلیمی خاطرنشان کرد: «دولت‌هایی که IGR پایین‌تری دارند، ابتدا باید بفهمند که چرا پایه درآمدشان کم است، به جای اینکه صرفاً اهدافی را برای درآمد بالاتر تعیین کنند.

جولیمی در ادامه سخنان خود گفت: کشورهایی که رشد IGR بالایی دارند باید بر تقویت بودجه خود نه تنها برای افزایش هزینه‌ها بلکه برای بهبود قابل پیش‌بینی و کیفیت هزینه‌ها تمرکز کنند.

او تاکید کرد که معیار واقعی بسیج موفقیت آمیز IGR صرفاً میزان جمع آوری دولت نیست، بلکه این است که آیا این درآمدها پایداری مالی را تقویت می کند و به اجرای بهتر بودجه و خدمات عمومی تبدیل می شود.

“رشد IGR ایالت ها دلگرم کننده است زیرا درآمدهای داخلی قوی تر به ایالت ها ظرفیت مالی بیشتری می دهد و وابستگی آنها به نقل و انتقالات فدرال را کاهش می دهد. با این حال، اولویت در حال حاضر باید این باشد که این رشد با گسترش پایه مالیاتی، بهبود مدیریت درآمد و کاهش نشت پایدار باشد.”

برای کشورهایی که IGR کمتری دارند، پاسخ لزوماً این نیست
مالیات بیشتر؛ او گفت که درک بهتر فعالیت های اقتصادی در حوزه های قضایی آنها، وارد کردن بیشتر آنها به شبکه مالیاتی و نشان دادن ارتباط واضح تر بین درآمد جمع آوری شده و خدمات ارائه شده است.

همچنین در گفتگو با BusinessDay، مویووا آمو، بنیانگذار و مدیر عامل QLP Capital، گفت که ایالت هایی با عملکرد پایین تر باید رویکردهای نظری را کنار بگذارند و به طور مستقیم چارچوب های حکمرانی موفق را از کشورهای با درآمد بالاتر کپی کنند.

او گفت: “اختراع مجدد چرخ هیچ فایده ای ندارد.” “اگر موسسه یا کشوری کاری را با موفقیت انجام داده است، به آنجا بروید، ببینید چه کاری انجام شده است و آن را کپی کنید. ممکن است مجبور شوید چیزی را تغییر دهید تا آن را به محیط محلی خود سفارشی کنید زیرا کادونا لاگوس نیست، زامفارا لاگوس نیست، کراس ریور لاگوس نیست. اما مدل وجود دارد.”

به گفته کبیر عیسی، اقتصاددان ساکن ابوجا، دولت های ایالتی باید اصلاحات مالی و حکومتی گسترده ای را برای بهبود ظرفیت خود برای بسیج منابع داخلی، جلوگیری از نشت درآمد، افزایش ظرفیت خود برای جذب سرمایه گذاری و بهبود اثربخشی و کارایی هزینه های عمومی انجام دهند.

به گفته وی، ایالت ها نه تنها باید جمع آوری مالیات را به طور کامل دیجیتالی کنند تا نشت درآمدهای از دست رفته به بازیگران غیردولتی را از بین ببرند، بلکه باید شبکه مالیاتی خود را گسترش دهند تا بسیاری از بازیگران بخش غیررسمی و افراد دارای ارزش خالص بالا را پوشش دهند.

وی گفت: کشورها باید با بهبود زیرساخت‌ها و امنیت، حذف مالیات‌های متعدد، تقویت تشویق سرمایه‌گذاری، بهبود اجرای قراردادها و تسهیل در تملک و توسعه زمین و دارایی، سهولت تجارت را بهبود بخشند.

کشورها باید با کاهش شدید هزینه‌های حاکمیتی و ایجاد فضای مالی برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های اجتماعی حیاتی مانند بهداشت، آموزش و آب، فاضلاب و بهداشت (WASH)، کارایی هزینه‌ها را بهبود بخشند، زیرا این بخش‌ها اغلب محرک‌های کلیدی رفاه، رشد اقتصادی و توسعه هستند.

به گفته عیسی، شکاف بین درآمد و هزینه پیامدهای بزرگی بر پروفایل بدهی عمومی کشورها دارد، زیرا این کسری ها اغلب با استقراض پشتیبانی می شوند.

وی تأکید کرد که ایالت ها باید فوراً خود را از وابستگی به درآمدهای تخصیص یافته فدرال با بهبود قابل توجه ظرفیت خود برای بسیج درآمد داخلی رها کنند.

مودا یوسف، مدیر عامل مرکز ارتقای بنگاه های خصوصی (CPPE) در مورد محرک های اقتصاد کلان پشت افزایش درآمد، توضیح داد که اصلاحات جاری سیاست عملکرد شرکت ها را تقویت کرده است، اما مزایای مالی به طور نابرابر به دست می آید.

به گفته یوسف، رشد IGR در سطح ایالت به طور جدایی ناپذیری با تراکم واحدهای شرکتی و محیط سیاسی ایجاد شده توسط رهبری دولتی مرتبط است.

یوسف گفت: “نکته این است که اصلاحات عملکرد شرکت را بهبود بخشیده است، که در IGR ایالت ها گزارش شده است. اما IGR از سازمان های شرکتی می آید و بستگی به صنایع یا شرکت هایی دارد که در هر ایالت وجود دارد.”

“بیشتر IGRهایی که ما در مورد آنها صحبت می کنیم از کشورهای بسیار تجاری مانند لاگوس، ابوجا، پورت هارکورت و کادونا می آیند. برخی از کشورها با سرمایه گذاری دشمنی دارند در حالی که برخی دیگر بسیار استقبال می کنند. هر چه بتوانید سرمایه گذاران بیشتری را جذب کنید، IGR بیشتری دریافت خواهید کرد.”