لس آنجلس برنامه حداقل دستمزد 30 دلاری را پس از تهدید شورش مالیاتی کسب و کار به تعویق انداخت – فایننس مانتلی

مقامات لس آنجلس افزایش حداقل 30 دلاری حداقل دستمزد کارکنان هتل ها و فرودگاه ها را پس از حمایت رهبران تجاری از طرح رأی گیری که مقامات شهری هشدار داده بودند که می تواند باعث ایجاد حفره بزرگی در بودجه شهر شود، به تعویق انداختند. این توافق نشان داد که افزایش دستمزدها چگونه می تواند شکننده شود زیرا فشارهای تجاری و مالی شهر با هم برخورد می کنند.
شورای شهر لس آنجلس به تعویق افزایش دستمزد به مدت 18 ماه رأی داد و این اقدام را تا پس از المپیک 2028 به تعویق انداخت، در حالی که ائتلافی از شرکت های هواپیمایی و هتلداری را متقاعد کرد که کمپینی را که مالیات بر درآمد ناخالص شهر را هدف قرار می دهد، که دومین منبع درآمد لس آنجلس است، کنار بگذارند.
این توافق پس از آن حاصل شد که گروههای تجاری به اندازه کافی امضا جمعآوری کردند تا اقدامی را در رأیگیری ماه نوامبر بگذارند که مالیات را به طور کامل حذف کند. به گفته مقامات شهری، لغو می توانست در سال اول حدود 740 میلیون دلار از صندوق عمومی شهر را از بین ببرد و به طور متوسط سالانه حدود 860 میلیون دلار در طول پنج سال زیان وارد کند.
در تالار شهر، این اختلاف برای بسیاری از کارگران کمتر سیاسی به نظر می رسید تا شخصی. کارگران هتلها و فرودگاهها سالها برای دستمزدهای بالاتر در یکی از گرانترین شهرهای آمریکا تلاش کردهاند، جایی که هزینههای اجاره، حملونقل و غذا در بیشتر دهه گذشته سریعتر از دستمزدها افزایش یافته است. برای برخی از کارگران، افزایش وعده داده شده تفاوت بین عقب ماندن دائمی مالی و در نهایت گرفتن اتاق تنفس بود.
پیشنهاد اولیه که در سال 2025 تصویب شد، دستمزدها را تا ژوئیه 2028 به 30 دلار در ساعت افزایش می داد و در عین حال پرداخت های مراقبت های بهداشتی را برای کارگران افزایش می داد. بر اساس این توافقنامه بازنگری شده، حداقل دستمزد همچنان به ۲۵ دلار در جولای جاری افزایش مییابد و در ژانویه ۲۰۳۰ به تدریج به ۳۰ دلار افزایش مییابد.
کرت پترسن، رئیس Unite Here Local 11، مقامات شهر را به تسلیم شدن در برابر “باج خواهی” متهم کرد و هشدار داد که مشاغل قبلاً یک طرح سیاسی برای مبارزات کارگری آینده تنظیم کرده اند.
برای کسب و کارها، جنگ در لس آنجلس هرگز فقط بر سر دستمزد نبوده است. اپراتورهای هتل و کسبوکارهای فرودگاهی در حالی که با افزایش هزینههای نیروی کار، فشارهای تورمی و عدم اطمینان پیرامون بازارهای گردشگری روبرو هستند، برای تقاضای عظیم گردشگری به رهبری المپیک در چند سال آینده آماده میشوند.
بسیاری از مدیران بیم دارند که افزایش شدید دستمزدها می تواند حاشیه ها را کاهش دهد، نرخ اتاق ها را افزایش دهد و انعطاف پذیری استخدام را در آستانه یکی از بزرگترین رویدادهای جهانی شهر در چند دهه اخیر تضعیف کند.
پس از اجرای قانون مالیات، مذاکرات به کلی تغییر کرد.
مقامات لس آنجلس هشدار داده اند که از دست دادن مالیات بر درآمد ناخالص به خدمات عمومی، از جمله تعمیرات زیرساخت، امنیت عمومی و عملیات شهری که در حال حاضر تحت فشار مالی هستند، آسیب می رساند. شهردار کارن باس، لغو پیشنهادی را به عنوان یک “تهدید وجودی” برای بودجه شهر توصیف کرد و در عین حال از توافق مصالحه ای که بین رهبران کارگری و تجاری حاصل شد دفاع کرد.
لورا اسکویول، باربر فرودگاه، اعضای شورا را متهم کرد که وعدههای قبلی خود را به کارگرانی که برای دستمزد بهتر میجنگند، کنار گذاشتهاند، در حالی که هوگو سوتو-مارتینز، عضو شورا، پیش از رای مخالف این تاخیر را “غم انگیز و خشمگین” خواند.
خیلی سریع، دعوا فقط در مورد دستمزد متوقف شد. در سراسر کشور، کارگرانی که برای مدت کوتاهی در طول کمبود نیروی کار پس از همهگیری از قدرت چانهزنی بیشتری برخوردار بودند، اکنون با محیط مالی سختتری مواجه هستند که با رشد کندتر، اخراجها و تلاش شرکتها برای مهار هزینههای نیروی کار شکل گرفته است. تنش های مشابهی در نبردهای محل کار بر سر دورکاری ظاهر می شود، جایی که کارفرمایان در مورد بازگرداندن کارکنان به دفاتر پس از آن تهاجمی تر شده اند. تصمیمات اخیر دادگاه برای تقویت کنترل شرکت بر سیاست های محل کار.
لس آنجلس ممکن است در نهایت به هدف 30 دلاری دست یابد، اما این تأخیر قبلاً به یادآوری این موضوع تبدیل شده است که فشارهای مالی چقدر سریع می تواند وعده های سیاسی را در زمانی که میلیاردها دلار، مالیات های تجاری و نفوذ شرکت ها با هم برخورد می کنند، تغییر دهد.




