حمله هواپیمای بدون سرنشین اوکراینی به یک پایانه نفتی بزرگ در سن پترزبورگ روسیه نگرانی‌ها را در مورد امنیت انرژی و افزایش هزینه‌های اقتصادی جنگی که همچنان به عمق زیرساخت‌های حیاتی ادامه می‌دهد، افزایش داده است.
این حمله که تنها چند روز قبل از سخنرانی رئیس جمهور ولادیمیر پوتین در مجمع اقتصادی روسیه در شهر رخ داد، نشان داد که دارایی های صنعتی با ارزش بیشتری در این درگیری کشیده می شود.
ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین گفت پهپادهای دوربرد بیش از 1000 کیلومتر پرواز کردند تا به پایانه نفتی در سن پترزبورگ برخورد کنند و دود سیاه غلیظی را بر فراز یکی از مهم ترین بنادر تجاری روسیه فرستادند. این حمله زمانی رخ داد که شهر آماده میزبانی از مجمع اقتصادی بین‌المللی سالانه خود بود، رویدادی که کرملین از آن برای نشان دادن انعطاف‌پذیری اقتصادی با وجود سال‌ها تحریم و انزوای بین‌المللی استفاده می‌کند.
مقامات روسیه تأیید کرده اند که پهپادهای اوکراینی زیرساخت های شهر را هدف قرار داده اند، در حالی که فرودگاه سن پترزبورگ به طور موقت از پروازها محدود شده و خدمات اینترنت تلفن همراه مختل شده است. اگرچه میزان کامل خسارت نامشخص است، اما این اعتصاب نشان می‌دهد که چگونه دارایی‌های اقتصادی در مناقشه مرکزی می‌شوند.
این لحظه به ویژه برای مسکو ناخوشایند است. رئیس جمهور ولادیمیر پوتین قرار است اواخر این هفته با رهبران تجاری و نمایندگان خارجی سخنرانی کند و عربستان سعودی به عنوان مهمان ویژه شرکت کند. هدف این مجمع نشان دادن این است که روسیه همچنان برای تجارت باز است، اما یک حمله موفقیت آمیز دیگر در عمق خاک روسیه خطر جلب توجه به آسیب پذیری هایی را دارد که نادیده گرفتن آنها سخت تر می شود.
اوکراین ماه ها را صرف هدف قرار دادن انبارهای نفت، پالایشگاه ها و زیرساخت های سوخت در تلاش برای تضعیف یکی از مهم ترین منابع درآمد روسیه کرده است. صادرات انرژی به‌رغم تحریم‌های گسترده غرب، به عنوان ستون اصلی اقتصاد روسیه باقی می‌ماند و به تأمین مالی هزینه‌های دولت و عملیات نظامی کمک می‌کند.
اما برای تجارت، اهمیت فراتر از اهداف نظامی فوری است. حملات مکرر به زیرساخت های انرژی به طور خودکار منجر به افزایش قیمت سوخت یا کمبود عرضه نمی شود، اما منبع دیگری از غیرقابل پیش بینی بودن را برای شرکت هایی معرفی می کند که از قبل با تنش های ژئوپلیتیکی، تغییر الگوهای تجاری و زنجیره تامین شکننده سر و کار دارند.
سرمایه گذاران تا حد زیادی با پیامدهای اقتصادی جنگ پس از بیش از پنج سال درگیری سازگار شده اند. با این حال، افزایش دامنه و فراوانی حملات هواپیماهای بدون سرنشین دوربرد، بازارها را مجبور می‌کند تا پیش‌فرض‌های مربوط به زیرساخت‌هایی را که می‌توان امن در نظر گرفت، دوباره ارزیابی کنند. امکاناتی که صدها مایل دورتر از میدان جنگ قرار دارند اکنون خود را در معرض خطر می بینند. این مهم است زیرا بسیاری از این سایت‌ها هرگز برای کار در شرایطی طراحی نشده‌اند که حملات استراتژیک یک خطر تکرار شونده است.
این حمله پس از حمله موشکی و پهپادی روسیه به کیف و دیگر شهرهای اوکراین انجام شد که در آن دست کم 22 غیرنظامی کشته و بیش از 130 نفر زخمی شدند. از آنجایی که خطوط مقدم به کندی حرکت می‌کنند و جنگ با هواپیماهای بدون سرنشین به یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده درگیری تبدیل می‌شود، هر دو طرف تلاش‌ها را برای آسیب رساندن به ظرفیت اقتصادی و صنعتی که از عملیات‌های نظامی پشتیبانی می‌کنند، افزایش داده‌اند.
این تغییر پیامدهای گسترده تری دارد. هنگامی که دارایی های حیاتی به هدف تبدیل می شوند، دولت ها و کسب و کارها باید بیشتر برای امنیت، برنامه ریزی اضطراری و حفاظت از زیرساخت هزینه کنند. با گذشت زمان، این هزینه‌ها می‌توانند بر تصمیم‌های سرمایه‌گذاری، هزینه‌های عملیاتی و تمایل شرکت‌ها برای سرمایه‌گذاری در مناطقی که با نوسانات مداوم مواجه هستند، تأثیر بگذارد.
مقامات روسیه گفتند که پدافند هوایی صدها هواپیمای بدون سرنشین اوکراینی را در طول شب رهگیری کرده است، در حالی که اوکراین گفته است که اکثر نزدیک به 200 پهپاد روسی شلیک شده به خاک خود را خنثی کرده است. مقیاس حملات نشان می دهد که اکنون چقدر جنگ به ظرفیت صنعتی، تولید و تدارکات بستگی دارد، نه فقط پیشرفت در میدان جنگ.
اکثر خانواده ها هرگز داخل یک پایانه نفت یا انبار سوخت را نمی بینند. اثرات معمولا در جاهای دیگر رخ می دهد. کسب‌وکارها در مورد سرمایه‌گذاری محتاط‌تر می‌شوند، بیمه‌گران در حال ارزیابی مجدد ریسک هستند و دولت‌ها برای حفاظت از سایت‌های مهم صنعتی هزینه بیشتری می‌کنند. با گذشت زمان، این هزینه‌ها می‌توانند از طریق اقتصاد گسترده‌تر به روش‌هایی که اندازه‌گیری آنها سخت است اما نادیده گرفتن آنها سخت است، فیلتر شوند.
پس از بیش از پنج سال جنگ، بازارها به نوسانات عادت کرده اند. چیزی که سرمایه‌گذاران را نگران می‌کند یک حمله نیست، بلکه این است که هر چند وقت یک‌بار حملات اکنون به اهداف اقتصادی دور از خط مقدم می‌رسند. هر حادثه جدید سؤالات جدیدی در مورد انعطاف پذیری زیرساخت ها، هزینه حفاظت از آن، و میزان اختلالاتی که کسب و کارها و دولت ها می توانند در صورت ادامه تشدید درگیری متحمل شوند، ایجاد می کند.
