OpenAI و مایکروسافت شرایط مالی یکی از مهم‌ترین شراکت‌های هوش مصنوعی را بازنویسی کرده‌اند و موضوع دیگر فقط این نیست که چه کسی به بهترین مدل‌ها دسترسی دارد. وقتی هوش مصنوعی سازمانی در پلتفرم‌های ابری، حساب‌های مشتری و قراردادهای زیرساختی به ارزش میلیاردها دلار حرکت می‌کند، چه کسی دستمزد دریافت می‌کند.
توافقنامه اصلاح شده به OpenAI اجازه می دهد تا پرداخت سهم درآمد به مایکروسافت را محدود کند و به مشتریان در هر ارائه دهنده ابری خدمات ارائه دهد. مایکروسافت ارائه‌دهنده اصلی ابر OpenAI باقی می‌ماند و محصولات OpenAI همچنان ابتدا برای Azure ارسال می‌شوند مگر اینکه مایکروسافت تصمیم دیگری بگیرد. اما OpenAI اکنون می تواند تمام محصولات خود را به فروشندگان دیگر از جمله رقبای مایکروسافت آمازون و گوگل بفروشد.
این تغییر واقعی است. OpenAI فقط انعطاف عملیاتی را به دست نیاورد. او کنترل بیشتری بر محل کسب درآمد آینده خود به دست آورد. مایکروسافت موقعیت استراتژیک مهمی را حفظ کرده است، اما دیگر کنترل مشابهی بر توزیع OpenAI ندارد. در بازاری که درآمد هوش مصنوعی به شدت به دسترسی ابری، ظرفیت محاسباتی و خرید سازمانی بستگی دارد، این تغییر اقتصاد روابط را تغییر می‌دهد.
سوال سرمایه گذاران این نیست که آیا مایکروسافت و OpenAI هنوز شریک هستند یا خیر. بدیهی است که هستند. سوال جدی‌تر این است که آیا کاهش انحصاری مایکروسافت ارزش امنیت درآمد، دسترسی به مجوز و موقعیت اول Azure را دارد که تحت توافقنامه جدید حفظ می‌کند؟
بر اساس این توافقنامه تجدید نظر شده، پرداخت سهم درآمد OpenAI به مایکروسافت تا سال 2030 ادامه خواهد داشت، اما مشمول یک سقف کلی خواهد بود. بر اساس منبع ذکر شده در گزارش اصلی، OpenAI به مایکروسافت با همان نرخ، 20 درصد ادامه خواهد داد، در حالی که مایکروسافت دیگر سهمی از درآمد OpenAI را پرداخت نخواهد کرد.
محدودیت، اقتصاد مقیاس را تغییر می دهد. تا زمانی که شرکت هنوز تقاضا دارد، سهم درآمد نامحدود را تحمل کرد. زمانی که شرکت سعی می کند به یک پلتفرم سازمانی جهانی تبدیل شود، هزینه آن بسیار گران تر می شود. برای OpenAI، پرداخت های محدود مدل سازی هزینه های آینده رابطه با مایکروسافت را آسان تر می کند. برای مایکروسافت، این مبادله واضح است: ادعای مشخصی برای درآمد OpenAI حفظ می کند، اما از مزایای نامحدودی که ممکن است یک توافق کمتر محدودکننده به همراه داشته باشد، چشم پوشی می کند.
تغییر در فضای ابری از اهمیت بیشتری برخوردار است. دنیس لباسر، مدیر ارشد درآمد OpenAI، در یادداشتی در اوایل این ماه گفت که مشارکت مایکروسافت “توانایی ما را برای ملاقات با شرکت ها در جایی که هستند محدود کرده است.” این جمله به قلب مشکل تجارت می رود. همه مشتریان بزرگ نمی‌خواهند استراتژی ابری خود را فقط برای خرید محصولات OpenAI در اطراف Azure سازماندهی کنند. بسیاری از آنها قبلاً دارای تعهدات ابری، فرآیندهای تدارکات، چارچوب های امنیتی و قراردادهای داده با آمازون، گوگل یا سایر ارائه دهندگان هستند.
آزادی ابر گسترده‌تر OpenAI به یک گلوگاه فروش واقعی حمله می‌کند. هوش مصنوعی Enterprise دیگر فقط یک رابط کاربری یا مدل برای چت بات نیست. این در مورد این است که آیا ابزارهای هوش مصنوعی می توانند در زیرساخت های موجود سازمانی تعبیه شوند یا خیر. اگر OpenAI بتواند به مشتریان در جایی که قبلاً کار می‌کنند خدمات ارائه دهد، اصطکاک در فرآیند فروش را کاهش می‌دهد و تعداد حساب‌هایی را که می‌تواند به طور واقع بینانه دنبال کند افزایش می‌دهد.
برای مایکروسافت، این یک مورد سرمایه گذاری پیچیده تری ایجاد می کند. این شرکت همچنان در معرض دید گسترده‌ای با OpenAI است و سرمایه‌گذاری مایکروسافت در واحد انتفاعی OpenAI به 135 میلیارد دلار یا تقریباً 27 درصد از شرکت بر اساس تبدیل رقیق‌شده، پس از افزایش سرمایه OpenAI در ماه اکتبر، ارزش گذاری شد. مایکروسافت همچنین مجوز مالکیت معنوی OpenAI در مدل‌های هوش مصنوعی را تا سال 2032 حفظ می‌کند، اگرچه این مجوز دیگر انحصاری نیست.
این مجوز غیر انحصاری تنش اصلی است. مایکروسافت هنوز دسترسی دارد، اما دسترسی دیگر مانند کنترل نیست. ارزش رابطه با OpenAI اکنون بیشتر به توانایی مایکروسافت برای تبدیل دسترسی به مدل به درآمد از طریق توزیع نرم افزار Azure، Copilot و سازمانی بستگی دارد. مزیت دور شدن از کمبود قراردادی به سمت عملکرد است.
این داستان برای بازار دشوارتر است. انحصاری بودن ساده است. اعدام نیست. اگر OpenAI بتواند به مشتریان آمازون، گوگل و سایر فروشندگان خدمات ارائه دهد، مایکروسافت باید ثابت کند که اکوسیستم ابری و نرم‌افزاری خودش همچنان می‌تواند سهم بیشتری از اقتصاد را نسبت به رقبا، که ممکن است اکنون مسیر روشن‌تری برای تقاضای OpenAI داشته باشند، تصاحب کند.
نقش آمازون نشان می دهد که بازار به کجا می رود. منبع می گوید OpenAI به دنبال تنوع بخشیدن به دامنه خود است و قراردادهای چند میلیارد دلاری با رقبای مایکروسافت منعقد کرده است. گفته می‌شود که آمازون و OpenAI در ماه فوریه یک شراکت استراتژیک بزرگ ایجاد کردند و آمازون موافقت کرد تا 50 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کند، در حالی که OpenAI گفت که قرارداد 38 میلیارد دلاری AWS موجود خود را طی هشت سال آینده 100 میلیارد دلار افزایش خواهد داد.
این اعداد نشان می دهد که تنظیم مجدد مایکروسافت فراتر از یک مشارکت است. شرکت‌های هوش مصنوعی بسیار گران‌تر، تشنه زیرساخت‌ها، و از نظر تجاری جاه‌طلبانه‌تر از آن هستند که در یک رابطه ابری بنشینند. پول به سمت اقتصاد هوش مصنوعی چند ابری حرکت می کند، جایی که توسعه دهندگان مدل نیاز به دسترسی به محاسبات در مقیاس دارند و ارائه دهندگان ابری برای تبدیل این تقاضا به درآمد زیرساختی بلندمدت تلاش می کنند.
ظهور عوامل هوش مصنوعی این مبارزه را تشدید می کند. منبع یادداشت می‌کند که توسعه‌دهندگان مدل، مشتریانی را می‌بینند که عوامل هوش مصنوعی را اجرا می‌کنند که وظایف را طی چند ساعت انجام می‌دهند. این امر اقتصاد استفاده از هوش مصنوعی را تغییر می دهد. عامل‌های طولانی‌تر محاسبات بیشتری مصرف می‌کنند، تقاضای سنگین‌تری برای زیرساخت ایجاد می‌کنند و ارزش بیشتری را برای ارائه‌دهندگان ابری که میزبان آنها هستند، می‌آورند. هرچه هوش مصنوعی به لایه عملیاتی وظایف تجاری تبدیل شود، استقرار ابر بیشتر به میدان جنگ تبدیل می شود.
موقعیت مایکروسافت همچنان قوی است، اما امنیت کمتری دارد. این ارائه دهنده ابر اصلی OpenAI باقی می ماند. محصولات OpenAI همچنان ابتدا به Azure ارسال می شوند، مگر اینکه مایکروسافت تصمیم دیگری بگیرد. مایکروسافت تا سال 2032 حقوق مدل IP را حفظ می کند. اما منطق قدیمی این رابطه – مایکروسافت به عنوان دروازه بان مرکزی زیرساخت رشد OpenAI – ضعیف شده است.
موضع OpenAI نیز واضح تر است. این شرکت سعی می کند کمتر شبیه یک شریک وابسته و بیشتر شبیه یک پلتفرم با مسیرهای متعدد به بازار رفتار کند. محدود کردن پرداخت‌های مایکروسافت، پایان دادن به پرداخت‌های سهم درآمد مایکروسافت به OpenAI، حذف نیاز مایکروسافت به تبعیت از تصمیم AGI، و باز کردن تحویل محصول به ارائه‌دهندگان ابری همگی در یک جهت هستند: اصطکاک کمتر، گزینه‌های بیشتر، و مسیری پاک‌تر برای فروش سازمانی.
مقررات AGI فقط یک پاورقی فنی نیست. اگر OpenAI متوجه شد که به هوش عمومی مصنوعی رسیده است، مایکروسافت دیگر مجبور نیست پاسخ خود را مشخص کند. پرداخت سهم درآمد بدون توجه به پیشرفت فناوری OpenAI تا سال 2030 ادامه دارد. این یک محرک عجیب و بالقوه بی ثبات کننده را از روابط تجاری حذف می کند. شرکت‌ها این معامله را کمتر به ادعاهای آتی در مورد آستانه‌های تکنولوژیکی و بیشتر به شرایط تجاری عادی وابسته می‌کنند.
برای سرمایه گذاران، حرکت فوری قیمت سهام کاهش یافت و مایکروسافت در روز دوشنبه تقریباً 1 درصد کاهش یافت. موضوع مهم تر، معامله یک روزه نیست. سوال این است که آیا بازار شروع به قضاوت در مورد مشارکت های هوش مصنوعی کمتر بر روی دسترسی اولیه به مدل ها می کند و بیشتر در مورد اینکه چه کسی توزیع، مالکیت مشتری و اقتصاد محاسباتی را کنترل می کند؟
اینجاست که این معامله به یک تغییر گسترده تر در امور مالی هوش مصنوعی اشاره می کند. مرحله اول رونق هوش مصنوعی به شرکت هایی که دسترسی به این مدل را فراهم کردند، پاداش داد. مرحله بعدی می‌تواند به شرکت‌هایی که می‌توانند استفاده از هوش مصنوعی را به درآمد زیرساختی مکرر، پذیرش نرم‌افزار سازمانی و حاشیه‌های پایدار تبدیل کنند، پاداش دهد. این یک آزمایش بسیار متفاوت است.
مایکروسافت OpenAI را از دست نداده است. OpenAI از مایکروسافت دور نشده است. اما این مشارکت برای دید واقعی تر از بازار مورد ارزیابی مجدد قرار گرفته است. OpenAI برای فروش در هر محیط ابری بزرگ به آزادی نیاز دارد. مایکروسافت نیاز به قرار گرفتن در معرض OpenAI دارد بدون اینکه این تنها مسیر زیرساختی برای رشد آن باشد.
نتیجه یک مشارکت منعطف تر، اما همچنین یک مشارکت کمتر انحصاری است. این موضوع موضوع پول را تشدید می کند. اگر هوش مصنوعی سازمانی تبدیل به یک تجارت چند ابری شود، مایکروسافت همچنان جایگاه بزرگی در جدول دارد، اما باید سخت‌تر برای هر لایه ارزش رقابت کند. OpenAI آزادی بیشتری برای پیگیری درآمد دارد. آمازون و گوگل گشایش واضح تری دارند. سرمایه گذاران سیگنال واضح تری در مورد اینکه نبرد بعدی برای سود هوش مصنوعی به کجا می رسد دریافت می کنند: نه فقط مدل ها، بلکه ریل های ابری زیر آنها.
اطلاعات بیشتر از ماهنامه مالی: Anthropic Amazon Compute Deal: تعهد 100 میلیارد دلاری درباره قدرت زیرساخت هوش مصنوعی چه می گوید
