هزینه پخت و پز ژولوف در یک دهه به دلیل ناامنی و سیل باعث افزایش قیمت مواد غذایی شده است 400 درصد افزایش یافته است.

هزینه ساخت برنج نمادین ژولوف نیجریه در دهه گذشته بیش از 400 درصد در هر منطقه از کشور افزایش یافته است و این نشان می دهد که چگونه ناامنی، تغییرات آب و هوایی، زیرساخت های ضعیف و تورم مداوم به طور اساسی مصرف غذای خانوارها را تغییر داده است.

آخرین شاخص SBM Jollof برای سه ماهه دوم سال 2026 نشان می دهد که در حالی که تورم اصلی از اوج خود در سال 2024 کاهش یافته است، هزینه پخت یکی از محبوب ترین غذاهای نیجریه همچنان در حال افزایش است و به جای فشار موقت قیمت، مشکلات ساختاری عمیقی را در سیستم غذایی این کشور نشان می دهد.

از زمانی که SBM Intelligence ردیابی این شاخص را در سال 2016 آغاز کرد، هیچ منطقه ای از افزایش شدید هزینه های غذا در امان نبوده است. جنوب غرب با 708.2 درصد بیشترین افزایش را به ثبت رساند و پس از آن شمال مرکزی (567.3 درصد)، جنوب – جنوب (489.9 درصد)، شمال شرق (467.5 درصد)، جنوب شرق (441.3 درصد) و شمال غرب (428 درصد) قرار گرفتند.

این گزارش استدلال می‌کند که افزایش قیمت یک دیگ جولوف به یکی از واضح‌ترین شاخص‌های فشاری که خانوارهای نیجریه با آن روبه‌رو هستند، تبدیل شده است که نه تنها تورم مواد غذایی بلکه ضعف‌های اقتصادی گسترده‌تر از جمله نوسانات ارز خارجی، ناامنی در جوامع کشاورزی، افزایش هزینه‌های لجستیک و بدتر شدن اختلالات مرتبط با آب و هوا را منعکس می‌کند.

SBM خاطرنشان کرد که آنچه زمانی عمدتاً به عنوان یک داستان تورمی تلقی می شد به یک چالش ساختاری برای امنیت غذایی تبدیل شده است.

در این گزارش آمده است: «پایه Jollof همچنان صادقانه ترین فشارسنج اقتصادی غرب آفریقا است. این نه تنها قیمت‌ها، بلکه اولویت‌ها، جایگزین‌ها و انعطاف‌پذیری بی‌صدا خانوارهایی را که با هزینه‌های کمتری بسنده می‌کنند را نشان می‌دهد.»

خط سیر یک دهه نشان می دهد که چگونه شوک های اقتصادی پی در پی یکدیگر را تکمیل می کنند. بین سال‌های 2016 تا 2020، قیمت مواد غذایی با نرخ نسبتاً متوسطی افزایش یافت. در دوره 2021 تا 2023، تورم شتاب گرفت زیرا عدم اطمینان باعث کاهش تولید کشاورزی شد در حالی که کاهش ارزش نایرا هزینه واردات را افزایش داد.

با این حال، از سال 2024، حذف یارانه های بنزین، اصلاحات نرخ ارز، هزینه های حمل و نقل بالاتر و رویدادهای شدید آب و هوایی قیمت مواد غذایی را وارد مرحله ای کرد که SBM آن را به عنوان یک فاز تورمی فوق العاده توصیف کرد.

این گزارش همچنین تغییرات آب و هوایی را به عنوان یک محرک مهم فزاینده تورم مواد غذایی برجسته می کند. باران‌های شدید، سیل، تأخیر در فصل کاشت و هجوم آفات باعث اختلال در تولید کشاورزی در ایالت‌های بزرگ تولیدکننده مواد غذایی در سه ماهه دوم سال 2026 شد.

به گفته آنتیست پرانتز، “گوجه فرنگی و فلفل از جمله محصولاتی بودند که بدترین آسیب را دیدند، کمبود آن در سراسر کشور گزارش شد، زیرا جاده های آب گرفتگی باعث کندی حمل و نقل و افزایش هزینه های لجستیکی شد. در بائوچی، قیمت گوجه فرنگی بیش از 200 درصد در برخی از بازارها جهش کرده است، در حالی که تاجران در لاگوس، پورت هارکورت، کالابار، کانو و آبوجا کمبود عرضه گزارش کردند.”

مصرف کنندگان به طور فزاینده ای با جایگزینی گوجه فرنگی تازه با رب گوجه فرنگی، فلفل خشک یا سس های مبتنی بر هویج سازگار می شوند، در حالی که بسیاری از خانوارها از خرید عمده به طور کلی به نفع خرید مواد اولیه در مقادیر کمتر دور شده اند، زیرا درآمدها با افزایش قیمت مواد غذایی سازگاری ندارند.

این گزارش همچنین نشان داد که پروتئین به بزرگترین عامل افزایش هزینه های پخت و پز تبدیل شده است. نیجریه ای ها به طور فزاینده ای گوشت بوقلمون را با مرغ جایگزین می کنند، در حالی که بسیاری از خانواده ها در حال حاضر گوشت را در بخش های کوچکتر یا تکه تکه ها به جای وزن می خرند.

هزینه مواد غذایی در سال گذشته به شدت افزایش یافته است
اگرچه روند یک دهه نگران کننده است، اما این گزارش نشان می دهد که تورم مواد غذایی در 12 ماه گذشته به بدتر شدن ادامه داده است.

متوسط ​​قیمت ملی پخت یک قابلمه ژولوف از 25798 N در ژوئیه 2025 به 29578 N در ژوئن 2026 افزایش یافت که نسبت به مدت مشابه سال قبل 14.6 درصد افزایش داشت. این افزایش به دنبال کاهش موقت قیمت‌ها در طول فصل زراعی 2025 پیش از افزایش مجدد از اواخر سال 2025 تا نیمه اول سال 2026 بود.

افزایش قیمت از منطقه ای به منطقه دیگر بسیار متفاوت است. لاگوس شدیدترین افزایش را در میان بازارهای اصلی به ثبت رساند، به طوری که بازارهای نمایشگاه تجاری و بالوگون با افزایش 49.6 درصدی نسبت به سال قبل، به دلیل ترکیب هزینه‌های واردات مواد غذایی، هزینه‌های حمل‌ونقل و اختلالات آب و هوایی باعث افزایش قیمت‌ها شدند.

در جنوب-جنوب، Calabar Municipal 36.3% و Bayside Mbakpa 35.9% افزایش یافت در حالی که Port Harcourt افزایش 18.2% را به ثبت رساند.

بائوچی یکی از معدود استثناها بود، با کاهش 16.7 درصدی قیمت ها نسبت به بالاترین رکورد از سال 2025 به دنبال بهبود برداشت و شرایط عرضه بهتر، اگرچه قیمت ها بسیار بالاتر از میانگین های تاریخی باقی مانده است.

این گزارش همچنین نشان می دهد که اختلافات بین شهرهای نیجریه در حال افزایش است. Calabar Municipal به گران‌ترین بازار در نیجریه برای پخت ژولوف با قیمت 34750 N تبدیل شد، در حالی که Awka ارزان‌ترین بازار با قیمت N22,050 باقی ماند و اختلاف قیمت 12,700 پوندی بین دو مکان ایجاد کرد.

به گفته SBM، این تفاوت‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد که نیجریه دیگر با یک مشکل تورم ملی غذا روبرو نیست، بلکه مجموعه‌ای از بحران‌های موضعی ناشی از ناامنی، شرایط آب و هوایی، کمبود زیرساخت‌ها و تنگناهای حمل‌ونقل است.

نیجریه و غنا در حال کاهش فاصله هستند، اما به دلایل اشتباه
این گزارش همچنین مقرون به صرفه بودن غذا بین نیجریه و غنا را مقایسه کرد و دریافت که شکاف طولانی مدت بین دو کشور به میزان قابل توجهی کاهش یافته است.

میانگین ملی شاخص Jollof نیجریه در ژوئن 2026 به NN29,578 رسید که برابر با 22.75 دلار است، در حالی که میانگین شاخص ملی غنا از GHS399 به حدود 22.17 دلار ترجمه می شود.

برای اولین بار در سال‌های گذشته، هزینه دلاری برای تهیه یک قابلمه جلوف در هر دو کشور تقریباً یکسان است.

با این حال، SBM هشدار داد که این همگرایی نباید به عنوان شاهدی برای بهبود مقرون به صرفه بودن در نیجریه تفسیر شود.

در عوض، انقباض فشارهای تورمی و کاهش ارزش پول خود غنا را منعکس می کند، در حالی که قیمت مواد غذایی نیجریه به سیر صعودی خود ادامه می دهد.

بر خلاف نیجریه، شاخص Jollof غنا در سال گذشته کاهش یافته است. شاخص آکرا با 2.9 درصد کاهش به GHS408 رسیده است، در حالی که Kumasi کاهش 3.7 درصدی را به GHS390 ثبت کرده است.

با این حال، SBM هشدار داد که غنا به دلیل وابستگی به واردات برنج و روغن نباتی آسیب‌پذیر است، به این معنی که شوک‌های آتی جهانی کالاها می‌تواند به سرعت دستاوردهای اخیر را معکوس کند.