چرا نیجریه به دنبال تامین مالی خارجی فراتر از اوراق قرضه یورو است؟

نیجریه در دو سال گذشته بیش از 4.5 میلیارد دلار از سرمایه گذاران بین المللی جذب کرده است و با وجود نگرانی ها در مورد سطح بدهی، نوسانات ارز خارجی و اصلاحات اقتصادی گسترده، تقاضای بی سابقه ای را جذب کرده است.

در دسامبر 2024، این کشور برای اولین بار از سال 2022 به بازار اوراق قرضه یورو بازگشت و 2.2 میلیارد دلار از سرمایه گذارانی که سفارش آنها بیش از 9 میلیارد دلار بود، جذب کرد. کمتر از یک سال بعد، نیجریه بازگشت و پس از جذب بیش از 13 میلیارد دلار اشتراک، 2.35 میلیارد دلار دیگر را تضمین کرد که بزرگترین دفتر سفارش در تاریخ اوراق قرضه یورو این کشور است.

اشتهای شدید سرمایه گذاران نشان می دهد که بازارهای بین المللی برای بزرگترین اقتصاد آفریقا باز هستند.

با این حال، به جای بازگشت فوری به بازار اوراق قرضه یورو برای تامین مالی جدید، دولت فدرال به دنبال یک ترتیبات مالی پیشنهادی 5 میلیارد دلاری با First Abu Dhabi Bank است که بر تغییر گسترده‌تری در طرز فکر کشور در مورد استقراض خارجی تاکید دارد.

همچنین بخوانید : صندوق بین المللی پول به نیجریه در مورد برنامه های وام 5 میلیارد دلاری از ابوظبی هشدار داد

این اقدام بحثی را در میان اقتصاددانان و تحلیلگران بازار برانگیخته است که آیا نیجریه باید عمدتاً به اوراق قرضه یورو متکی باشد یا به طور فزاینده منابع جایگزین تامین مالی خارجی را کشف کند.

برای تیتیلایو دارامولا، تحلیلگر ابزارهای بدهی، علاقه دولت به معامله مورد حمایت امارات ممکن است لزوماً نشان دهنده نارضایتی از بازار اوراق قرضه یورو نباشد.

دارامولا گفت: «نیجریه اخیراً در پایان سال گذشته به بازار اوراق قرضه یورو دسترسی پیدا کرد، بنابراین رفتن دوباره به آنجا واقعاً زمان خوبی نیست.

من معتقدم که دولت که این مسیر توافق دوجانبه را دنبال می کند، فقط در تلاش است تا راه های دیگر استقراض را جستجو کند، نه لزوماً ترجیح، زیرا آنها قبلاً فضای اوراق قرضه یورو را بررسی کرده اند.

نظر او منعکس کننده واقعیت رو به رشدی است که وام گیرندگان مستقل در سراسر جهان با آن روبرو هستند. از آنجایی که نرخ‌های بهره بالا باقی می‌مانند و تنش‌های ژئوپلیتیکی بر بازارهای مالی بی‌اطمینانی می‌افزاید، دولت‌ها به طور فزاینده‌ای به دنبال گزینه‌های تامین مالی خارج از بازارهای اوراق قرضه سنتی هستند.

جذابیت قراردادهای مالی دوجانبه اغلب سرعت و انعطاف پذیری است.

همچنین بخوانید: هشدار صندوق بین المللی پول به نیجریه بیش از 5 میلیارد دلار مبادله مالی با وام دهنده امارات متحده عربی

برخلاف مسائل اوراق قرضه یورو، که به جلسات گسترده سرمایه گذاران، تمرین های کتاب سازی و قیمت گذاری در بازار نیاز دارد، معاملات دوجانبه را می توان مستقیماً با یک وام دهنده مذاکره کرد و با سرعت بیشتری اجرا کرد.

برخی از تحلیلگران همچنین استدلال می کنند که ترتیبات تامین مالی ساختارمند می تواند به دولت ها قدرت چانه زنی بیشتری نسبت به استقراض در بازار عمومی بدهد.

Adebisi Sobalaje، کنترل کننده مالی گروه در SanlamAllianz Nigeria Insurance Limited، اذعان کرد که توافقات دوجانبه می توانند مزایایی را در زمانی که نیازهای مالی ضروری هستند ارائه دهند.

سوبالاج گفت: «در یک قرارداد سوآپ با ساختار مناسب، به دلیل شاخص‌های کلان اقتصادی، از اوراق قرضه یورو ارزان‌تر است.

«اگر نگرانی‌های مرتبط مورد توجه قرار گیرد، قراردادهای سوآپ سریع‌تر انجام می‌شوند، به طور بالقوه با هزینه‌های تأمین مالی کمتر همراه می‌شوند و مزایایی را که از طریق روابط دوجانبه به دست می‌آیند، ارائه می‌کنند».

با این حال، معامله پیشنهادی امارات متحده عربی دوباره نگرانی‌هایی را در مورد شفافیت و ریسک ایجاد کرده است.
صندوق بین‌المللی پول اخیراً به نیجریه توصیه کرده است در مورد این معامله محتاط باشد و استدلال می‌کند که این کشور به منابع مالی شفاف‌تر از جمله اوراق قرضه یورو و تأمین مالی امتیازی دسترسی دارد.

برخی از اقتصاددانان این نگرانی ها را به اشتراک می گذارند.

یک اقتصاددان که خواست نامش فاش نشود، گفت که پیچیدگی توافق می تواند چالش هایی را ایجاد کند که ممکن است فوراً آشکار نشود.

این اقتصاددان گفت: «ما این واقعیت را می‌دانیم که قرارداد سوآپ با جریان‌های ارزی مرتبط است که ذخایر خارجی را افزایش می‌دهد، اما مقامات در بررسی شرایط که پیچیده و طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد، کوتاهی می‌کنند.

به گفته این تحلیلگر، سوالاتی در مورد نحوه عملکرد چنین توافقاتی در شرایط نامطلوب، از جمله دوره های کاهش ارزش پول یا کاهش ارزش دارایی های پایه، باقی می ماند.

در حالی که بحث تا حد زیادی بر این موضوع متمرکز شده است که آیا اوراق قرضه یورو یا ساختارهای مالی دوجانبه ترجیح داده می شوند، برخی از اقتصاددانان استدلال می کنند که سوال مهمتر جای دیگری است.

فیث آیوها، اقتصاددان گروه اجلاس اقتصادی نیجریه (NESG)، گفت که پایداری بدهی کمتر به منبع تامین مالی بستگی دارد و بیشتر به شرایط استقراض و استفاده مولد از وجوه بستگی دارد.

آیوها گفت: “ساختار تامین مالی مهم است، اما در نهایت پایداری بدهی کمتر به این بستگی دارد که چه کسی وام می دهد و بیشتر به شرایط استقراض و استفاده از وجوه قرض شده بستگی دارد.”

به گفته وی، هم اوراق قرضه یورو و هم تسهیلات دوجانبه می توانند مشکل ساز شوند اگر به جای سرمایه گذاری هایی که ظرفیت تولید اقتصاد را تقویت می کند، مصرف را تامین مالی کنند.

او گفت که وام های خارجی زمانی قابل دفاع هستند که به پروژه هایی اختصاص داده شوند که بتوانند بازده اقتصادی آینده، شغل و درآمد ارزی ایجاد کنند.

او گفت: “اگر نیجریه 5 میلیارد دلار جمع آوری کند، این منابع باید به سمت سرمایه گذاری هایی هدایت شود که ظرفیت تولیدی را افزایش می دهد، ارز خارجی ایجاد می کند و شغل ایجاد می کند.”

آیوها زیرساخت ها، صنایع صادرات محور و توسعه سرمایه انسانی را به عنوان مناطقی که صندوق های وام می توانند منافع اقتصادی بلندمدت ایجاد کنند، شناسایی کرد.

موضع او حاکی از چالش گسترده تری است که سیاستمداران با آن روبرو هستند.

نیازهای مالی خارجی نیجریه همچنان قابل توجه است زیرا دولت به دنبال رفع شکاف های زیرساختی، حمایت از رشد اقتصادی و مدیریت فشارهای مالی است. در همان زمان، تعهدات رو به رشد بدهی، کنترل بر نحوه ساختار و استفاده از وام های جدید را افزایش داده است.

در حالی که سیاست گذاران گزینه های خود را ارزیابی می کنند، اقتصاددانان می گویند که این گفتگو باید فراتر از اینکه آیا این وجوه از سوی سرمایه گذاران یوروباند یا وام دهندگان استراتژیک خارجی تامین می شود، گسترش یابد.

آیوها گفت: «سوال مهم این نیست که آیا نیجریه از بازار وام می گیرد یا از یک شریک استراتژیک.

“سوال مهم این است که آیا وجوه استقراضی در دارایی‌هایی سرمایه‌گذاری می‌شود که باعث رشد، اشتغال و ارز خارجی می‌شود؟ بدهی زمانی که مصرف را تامین مالی می‌کند به یک بار تبدیل می‌شود، اما زمانی که بهره‌وری را تامین می‌کند به یک کاتالیزور تبدیل می‌شود.”

بنابراین، برای نیجریه، بحث رو به رشد در مورد اوراق قرضه یورو و ساختارهای مالی جایگزین ممکن است کمتر در مورد این باشد که پول از کجا می آید و بیشتر در مورد اینکه کشور در نهایت با آن چه می کند.