ICE پس از تیراندازی های مرگبار با افزایش تنش ها در مینه سوتا عقب نشینی کرد

ICE بی سر و صدا در حال عقب نشینی از مینه سوتا است و خانواده ها را از آینده مطمئن نمی کند

وقتی دولت فدرال نحوه نشان دادن خود را در خیابان تغییر می‌دهد، مردم مدت‌ها قبل از اینکه دادگاه‌ها یا کنگره نظری برای گفتن داشته باشند، احساس می‌کنند.

این وضعیتی است که در مینه‌سوتا این هفته پس از راهنمایی داخلی به مقامات اجرایی مهاجرت و گمرک ایالات متحده دستور داد تا از درگیر شدن با “متجاوزان” در طول عملیات خودداری کنند و دستگیری را به مهاجرانی که اتهامات جنایی یا محکومیت دارند محدود کنند. این تغییر به دنبال هفته‌ها ناآرامی، از جمله دو تیراندازی مرگبار به شهروندان آمریکایی در جلسات مربوط به مهاجرت در مینیاپولیس صورت می‌گیرد.

این دستور با یک کنفرانس مطبوعاتی یا اعلامیه رسمی همراه نبود. به عنوان ایمیل داخلی رسید. اما پیامدهای آن فوری است – نه فقط برای افسران، بلکه برای خانواده‌ها، کارفرمایان و کل جوامعی که تلاش می‌کنند بفهمند که اجرای قانون در حال حاضر چگونه به نظر می‌رسد.

قدرت عقب می نشیند – عدم اطمینان هجوم می آورد

دستورالعمل جدید به مقامات ICE می گوید که در طول عملیات بحث، توضیح یا شرکت نکنند. فقط دستور میده بدون بحث بدون توضیح

برای ساکنان محله هایی که شاهد فعالیت های مکرر اجرای قانون بوده اند، این سکوت وزن دارد. وقتی قدرت ارتباط را متوقف می کند، مردم آن را به عنوان آرامش تعبیر نمی کنند – آنها آن را غیرقابل پیش بینی تفسیر می کنند. کارگران رفت و آمد را به تاخیر می اندازند. والدین بازنگری در ترک کار دارند صاحبان مشاغل کوچک تردید دارند که زودتر باز شوند یا دیر تعطیل شوند.

این مربوط به ایدئولوژی نیست. این در مورد تغییر رفتار در زمان واقعی است.

اجرای هدفمند، پیامدهای گسترده تر

روی کاغذ، دستورالعمل‌ها دامنه دسترسی ICE را محدود می‌کند: دستگیری‌ها باید فقط بر روی مهاجران با روابط جنایی متمرکز شود. این نشان دهنده عقب نشینی از بررسی های گسترده ای است که قبلاً جرقه های چالش های قانونی و واکنش عمومی را برانگیخته است.

اما در عمل این قانون اصطکاک های جدیدی را ایجاد می کند. هنوز هم می توان از طریق بررسی پلاک خودرو دستگیر شد. وسایل نقلیه ثبت شده برای مهاجران دارای سوابق جنایی اهداف معتبر باقی می مانند حتی اگر شخص در مرکز عملیات گسترده تر نباشد.

برای خانوارهایی که یک درآمد از چند وابستگی پشتیبانی می کند، این تمایز کمتر از نتیجه مهم است. روزهای کاری از دست رفته، هزینه های قانونی، وقفه در مراقبت از کودک و از دست دادن ناگهانی درآمد به سرعت افزایش می یابد – به ویژه در جوامعی که در حال حاضر با حاشیه های مالی ضعیف کار می کنند.

چرا این به اقتصاد ضربه می زند و نه فقط به خیابان ها

اجرای حقوق مهاجرت اغلب به عنوان یک موضوع قانونی تعریف می شود. در زمین به عنوان یک اقتصاد عمل می کند.

هنگامی که الگوهای اجرایی به طور چشمگیری تغییر می کند، در دسترس بودن نیروی کار با آنها تغییر می کند. کارفرمایان در ساخت و ساز، پردازش مواد غذایی، تدارکات و خدمات مراقبتی غیبت فوری را گزارش کردند. برنامه نامنظم می شود. خروجی تاخیر دارد. هزینه های اضافه کاری برای کارکنان باقی مانده افزایش می یابد.

هیچ یک از اینها بلافاصله در داده های اقتصادی نشان داده نمی شود. در تأخیر در دستمزدها، لغو شیفت‌ها و افزایش استرس در خانواده‌هایی که توان تحمل آشفتگی را ندارند، مشهود است.

سکوت به عنوان یک استراتژی – و یک قیمت

راهنما در مورد اینکه چه زمانی چه اتفاقی می‌افتد، شفافیت ارائه نمی‌کند دستورات نادیده گرفته می شوندیا در صورت مداخله افراد حاضر، ماموران چگونه باید واکنش نشان دهند. این ابهام بر دو طرف تعامل فشار می آورد.

برای جوامع، فقدان توضیح به اضطراب دامن می زند. برای افسران، این خطر را در هر رویارویی افزایش می دهد. و برای اقتصادهای محلی، نتیجه تردید است – مردم عقب نشینی می کنند و منتظرند تا ببینند بعد چه خواهد شد.

خود تاخیر تبدیل به هزینه می شود.

بعد چه اتفاقی می افتد

دولت می گوید دستورالعمل ها هنوز در حال بحث است و هیچ چیز نباید نهایی در نظر گرفته شود. اما بازارها و خانوارها منتظر فینال نیستند.

مردم با آنچه می بینند سازگار می شوند، نه آنچه به آنها وعده داده شده است.

در مینه‌سوتا، تغییر قابل مشاهده، کاهش افسران یا دستگیری‌های کمتر نیست. این یک پیاده سازی آرام تر، ارتباطات کمتر و حدس و گمان بیشتر از سوی افرادی است که در کنار آن زندگی می کنند. قدرت از بین نرفته است. او به سادگی شکل خود را تغییر داده است – و وقتی این اتفاق می‌افتد، زندگی عادی اولین کسی است که شوک را متحمل می‌شود.