Walmart دسترسی به هوش مصنوعی را محدود می کند زیرا افزایش هزینه های اتوماسیون به بودجه شرکت ها آسیب می رساند

پس از افزایش تقاضا، والمارت دسترسی کارکنان خود را به یکی از ابزارهای هوش مصنوعی داخلی خود محدود می کند، نشانه ای که نشان می دهد حتی برخی از بزرگترین شرکت های جهان شروع به مواجهه با افزایش هزینه های استقرار هوش مصنوعی در مقیاس کرده اند. از آنجایی که کسب‌وکارها به سرمایه‌گذاری هنگفت در اتوماسیون و نرم‌افزار بهره‌وری ادامه می‌دهند، بار مالی تامین انرژی این سیستم‌ها به‌عنوان یک نقطه فشار جدید برای بودجه شرکت‌ها ظاهر می‌شود.

طبق گزارش‌ها، این خرده‌فروش از استفاده نامحدود از دستیار هوش مصنوعی داخلی خود، Code Puppy، به یک سیستم مبتنی بر توکن که به کارمندان تخصیص ثابتی از منابع محاسباتی می‌دهد، تغییر وضعیت داده است. این ابزار به کارگران کمک می کند تا وظایفی از تجزیه و تحلیل صفحات گسترده گرفته تا ایجاد ارائه را انجام دهند و بخشی از تلاش گسترده Walmart برای تعبیه هوش مصنوعی در عملیات خود است. کارمندان همچنین به پلتفرم های خارجی مانند ChatGPT و Claude دسترسی دارند.

والمارت سال‌ها روی اتوماسیون، تجزیه و تحلیل داده‌ها و ابزارهای دیجیتال سرمایه‌گذاری کرده است تا کارایی را در تجارت خود بهبود بخشد. این شرکت نسبت به بسیاری از رقبای خرده‌فروشی در استقرار هوش مصنوعی در زنجیره‌های تامین، مدیریت موجودی و خدمات مشتری‌محور تهاجمی‌تر بوده است و به تقویت موقعیت خود در زمانی کمک می‌کند که خریداران به شدت بر روی ارزش و راحتی تمرکز دارند.

حرکت پیشنهاد نمی کند والمارت در حال دور شدن از هوش مصنوعی است. در عوض، نشان می‌دهد که کارکنان با چه سرعتی از فناوری استفاده می‌کنند. مشکل کارفرمایان این است که شور و شوق برای این ابزارها سریعتر از آن چیزی است که بسیاری در هنگام تهیه بودجه برای اولین بار انتظار می رفتند.

هر درخواست سریع، محاسبه و درخواست داده در مقیاس بزرگ، توان محاسباتی را مصرف می‌کند و این هزینه‌ها می‌تواند به سرعت چند برابر شود، وقتی ده‌ها هزار کارگر در طول روز به سیستم‌های هوش مصنوعی تکیه کنند.

این معضل به طور فزاینده ای در آمریکای شرکتی آشنا می شود. این تجارت دو سال گذشته را صرف تشویق کارکنان به آزمایش هوش مصنوعی و ادغام آن در فرآیندهای کاری روزانه کرده است. اکنون برخی متوجه می شوند که موفقیت چالش متفاوتی را به همراه دارد. هر چه کارکنان بیشتر از این سیستم ها استفاده کنند، صورت حساب زیرساخت بالاتر می رود. گزارش‌ها حاکی از آن است که سایر شرکت‌های بزرگ نیز مجبور شده‌اند هزینه‌های هوش مصنوعی را پس از فراتر رفتن از انتظارات، ارزیابی کنند.

برای کارفرمایان، تمرکز به تدریج از استفاده ساده از هوش مصنوعی به تعیین اینکه آیا افزایش بهره وری افزایش هزینه ها را توجیه می کند تغییر می کند. برای کارگران، تصویر پیچیده تر می شود. بسیاری از کارمندان با انتظارات فزاینده ای برای استفاده موثر از هوش مصنوعی روبرو هستند، اما دسترسی به قوی ترین ابزارها ممکن است تحت کنترل شدیدتری قرار گیرد زیرا شرکت ها به دنبال کنترل هزینه ها و به حداکثر رساندن بازده هستند.

سوالات مشابهی در خارج از بخش خرده فروشی شروع به ایجاد می کند. شرکت‌های آمریکایی میلیاردها دلار را به زیرساخت‌های هوش مصنوعی، اشتراک‌های نرم‌افزاری و پروژه‌های توسعه داخلی سرازیر می‌کنند، زیرا تلاش می‌کند کارایی را بهبود بخشد، از حاشیه سود محافظت کند و سودآوری را حفظ کند. عجله برای استقرار هوش مصنوعی یکی از روندهای تجاری تعیین کننده در سال های اخیر بوده است، اما اقتصاد بلندمدت به مراتب کمتر قطعی است.

تا کنون، وال استریت مایل به حمایت از برنامه‌های مخارج بزرگ هوش مصنوعی بوده است، اما سرمایه‌گذاران در نهایت منتظر شواهدی هستند که نشان دهد این پول بیشتر از هیجان ایجاد می‌کند. شرکت هایی که می توانند پیشرفت های قابل اندازه گیری در بهره وری و سودآوری نشان دهند، احتمالاً حمایت خود را حفظ خواهند کرد. کسانی که نمی توانند ممکن است توجیه بودجه های روزافزون فناوری برایشان سخت تر باشد.

تا همین اواخر، بیشتر بحث‌های سازمانی در مورد هوش مصنوعی بر سرعت گسترش آن در بین مشاغل متمرکز بود. حرکت Walmart نشان می‌دهد که چالش بعدی ممکن است وادار نکردن کارمندان به استفاده از هوش مصنوعی باشد. پس از اینکه مرحله آزمایش جای خود را به واقعیت روزمره داد، می تواند تصمیم بگیرد که شرکت ها چه مقدار از آن را مایل به پرداخت هستند.